CUT - DRUNK ON DEAR CH. 14

/'14/

ทันทีที่กลับมาถึงคอนโดหรู ยังไม่ได้เปิดไฟ หรือถอดรองเท้ากันให้ดิบดี ทั้งสองคนก็กระโจนเข้าหากันราวกับโหยกระหายกันมาแสนนาน 

ริมฝีปากถูกดึงดูดเข้าหากันคล้ายกับแม่เหล็กขั้วบวกและลบ เรียวลิ้นเกี่ยวกระวัดกันซ้ำแล้วซ้ำเล่า ฝ่ามือปัดป่ายทั่วร่างกายซึ่งกันและกันเร่งเร้าความต้องการที่มีมากอยู่แล้วให้ทยานสูงยิ่งขึ้น

ร่างสูงโอบอุ้มคนรักเอาไว้ด้วยแขนแกร่งพาเดินไปยังห้องนอน เมื่อถึงเตียงกว้างก็วางอีกฝ่ายลงและคลานทับอย่างรวดเร็วราวกับกลัวว่าถ้าหากร่างกายหลุดขาดออกจากกันและกันแม้เพียงเสี้ยวนาทีอีกฝ่ายจะหายไปและบทเพลงรักในคืนนี้จะต้องจบลง

เขากดจูบย้ำอีกครั้งที่ริมฝีปากนุ่ม สองมือข้างทำการปลดเปลื้องอาภรณ์ของอีกฝ่ายออกจนไม่เหลือแม้แต่ชิ้น 

ปลายนิ้วเย็นบรรเลงลงบนผิวกายขาวเนียนที่ร้อนผ่าวของคนรัก ขบเม้มที่ซอกคอย้ำซ้ำหลายจุด เลื่อนลงต่ำมาที่หัวไหล่ขาว และสิ้นสุดที่ยอดอกสีสวย ทั้งปลายลิ้นและนิ้วมือต่างทำหน้าที่ได้ดีเสมอกันจนร่างเล็กครางเสียงหวานเป็นที่น่าพอใจ

ลู่หานหอบหายใจหนักหน่วง หน้าอกกระเพื่อมขึ้นลงเหมือนระลอกคลื่นทะเลในวันที่มีพายุ เซฮุนละออกจากตัวเขาไปแล้ว เพียงชั่วขณะเท่านั้น เขาปรือตามองอีกฝ่ายที่กำลังปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตสีขาวด้วยมือเดียว 

และไม่รู้ว่าตอนนั้นหัวสมองกำลังคิดอะไร เขาประมวลผลมันไม่ทัน รู้ตัวอีกที มือมันก็ไปปลดกระดุมที่เสื้อเชิ้ตนั่นแล้ว 

เซฮุนยกยิ้มบางเบาก่อนจะกล่าวประโยคคำสั่งที่ชวนให้รู้สึกวาบหวาม

"ถอดเข็มขัดให้ด้วยสิ" 

และลู่หานก็กลายเป็นลูกแมวน้อยที่แสนเชื่อง มือเล็กปลดเข็มขัดหนังสีดำของอีกฝ่ายออก ตามด้วยกระดุมกางเกงเม็ดเล็กนั่น 

"เก่งมาก เด็กดี..."

จากนั้นเอนกายทิ้งตัวลงกับเตียงกว้างอย่างเก่า ร่างสูงคลานทับเขาอีกครั้ง มือหนาลูบไล้เรือนผมอย่างอ่อนโยน เสแสร้งแกล้งทำว่าตัวเองเป็นชายผู้ใจดี แต่ความจริงนั้น ไม่ใช่ 

เขารู้ ... 

ลู่หานกัดเข้าที่ปลายนิ้วนั่นอย่างแรงแต่เซฮุนไม่ได้แสดงถึงความเจ็บปวดนั้นแต่อย่างใด และนั่นทำให้เขานิ่งค้างไปชั่วครู่ ก่อนจะใช้ลิ้นลามเลียปลายนิ้วนั่น น้ำใสอาบเยิ้มทั่วปลายนิ้วจนชื้นแฉะ 

ร่างสูงใช้ปลายนิ้วนั้นแหละสอดแทรกเข้าไปในทางรักที่แสนจะคับแคบ และเพราะเป็นครั้งแรก ร่างเล็กสะดุ้งตัวเกร็งด้วยความเจ็บปวด น้ำตาไหลซึมที่ดวงตาคู่สวย

"อึก หมอ .. มันเจ็บ .."

"เจ็บตรงไหนครับ ไหนบอกหมอสิ" 

อีกฝ่ายทำเสียงคล้ายกับห่วงใยแต่ก็สอดนิ้วเข้าไปจนสุดความยาวแม้ว่ามันจะฝืดเคืองเพียงใดก็ตาม

"อ๊า เจ็บ เอา เอาออกไปก่อน อ๊ะ" 

มือเล็กพยายามจะดันออกแต่ทว่าดูเหมือนจะไม่เป็นผล อีกฝ่ายยิ่งพยายามจะแทรกดันเข้ามาอยู่อย่างนั้น เขาบิดเร้าตัวไปมา น้ำตาที่ซึมเริ่มไหลอาบแก้ม 

แต่นั่นไม่ได้ทำให้คนรักเขาปรานีแต่อย่างใด ยังคงกระแทกระทั้นเรียวนิ้วไปเรื่อยๆจนความรู้สึกของลู่หานเริ่มแปรเปลี่ยนเมื่อมันโดนเข้าที่จุดกระสัน 

ราวกับมีคลื่นไฟฟ้าช็อตเข้าที่ร่างกาย เขาเผลอร้องเสียงหวานอย่างยั่วเย้า และดูเหมือนอีกฝ่ายจะจับจุดได้ กระแทกเรียวนิ้วย้ำที่จุดนั้นซ้ำไปซ้ำมาจนแก่นกายของเขาเริ่มแข็งขืน

"อ๊ะ .. อ๊า หมอ .. หมอคะ ครับ" 

"ว่าไงครับคนไข้" 

"มัน .. อื้อ!" 

หัวสมองของลู่หานขาวโพลนไปหมด เรียบเรียงคำถูกทั้งหมดแทบไม่ถูก เขารู้เพียงแต่ว่าเขาไม่สามารถหยุดมันได้อีกแล้ว

"ดูท่าคนไข้จะอาการไม่ดีแล้วนะครับ.."

"อ๊ะ อ๊า .."

"สงสัยต้องโดนฉีดยาซะแล้ว"

เซฮุนถอนเรียวนิ้วออกจากช่องทางรักรวดเร็วก่อนจะสอดแทรกสิ่งใหม่ที่อุ่นร้อนและแข็งขืนเข้าไปแทน ไม่ทันได้ตั้งตัว ลู่หานส่งเสียงร้อง มือเล็กกำผ้าปูเตียงเอาไว้จนยับยู่ยี่ ใบหน้าเหยเกเพราะความเจ็บปวด น้ำตาที่หยุดไปแล้วกลับมาไหลอีกครั้ง รู้สึกเหมือนทั้งร่างกำลังจะแยกแตกออกเป็นเสี่ยงๆ

"อึก เจ็บ มะ .. ไม่ไหวแล้ว หมอ เจ็บ .. จริงๆ" 

"เวลาโดนฉีดยาก็เจ็บแบบนี้แหละ.." 

ร่างสูงกระซิบริมหูเล็กพร้อมจูบก่ำแก้มอย่างปลอบประโลม จากนั้นก็กระแทกแก่นกายเข้าไปจนสุด ร่างเล็กผวาโอบกอดอีกฝ่ายเอาไว้แน่น 

"พอดันยาเข้าไป..ก็เจ็บอีกนิดหน่อย"

"อ๊ะ...อ๊า..."

ร่างสูงกระแทกแก่นกายเข้าออกอย่างเชื่องช้าแต่กดเน้นย้ำอย่างรุนแรงจนลู่หานเสียววาบที่ท้องช่องทุกครั้ง

"จากนั้นมันก็จะไม่เจ็บอีกแล้ว.."

สะโพกแกร่งเปลี่ยนจังหวะจากเนิบช้ามาเป็นรัวเร็วจนร่างเล็กสั่นเทิ้ม เงยหน้า เผยอปากหอบเอาออกซิเจนเข้าปอด ปลายเท้าเกร็งแข็งหงิกงอ ความรู้สึกเจ็บปวดแปรเปลี่ยนไปเป็นเสียวซ่านจนสมองแทบจะคิดอะไรไม่ออกไตร่ตรองอะไรไม่ได้

"อ๊ะ อ๊ะ อ๊า ซะ เซฮุน" 

"ครับผม.." 

"ไม่ อื้อ อึก ไม่ไหวแล้ว" 

และเมื่อภวตัณหาเดินมาถึงจุดสิ้นสุด กระจุกรวมตัวกันอยู่บริเวณท้องน้อยของเขา เซฮุนเร่งจังหวะถี่ขึ้นจนทั้งคู่ต่างถึงจุดสุดยอด ราวกับถูกร่างกายลอยขึ้นเหนือหมอกเมฆบนท้องฟ้าแล้วถูกกระตุกกลับลงมาบนพื้นดิน 

ทั้งคู่ต่างกระตุกเกร็งก่อนจะปลดปล่อยออกมาพร้อมกัน เสียงหอบเหนื่อยสอดประสานกันจนแทบจะเป็นเสียงเดียว

แฮ่ก ..

เซฮุนทิ้งตัวลงบนเตียงเคียงข้างกับลู่หาน ดึงรั้งร่างเล็กเข้ามากอดแน่น จูบที่หน้าผากเนียนอย่างนึกรัก ร่างเล็กหลับตาพริ้มรับสัมผัสก่อนจะเอื้อมมือไปโอบกอดอีกฝ่ายไว้ แต่ว่ามือมันดันลงต่ำไปหน่อย .. 

"อยากโดนฉีดยาอีกรอบหรือไง" 

#ficdrunkondear

SO GO BACK TO DEK-D GUYS <3